Defining the undefinable, een essay over biseksualiteit

Gelukkig zijn er meer jonge biseksuelen meisjes die zich buiten over de vraag wat biseksualiteit precies in houdt. Vera van Lelie heeft voor haar studie aan de kunstacedemie een engels essay geschreven over biseksualiteit genaamd: Defining the undefinable. Om je niet met een enorme lap tekst lastig te vallen laat ik het Vera zelf even kort in eigen woorden samen vatten.

‘Mijn essay gaat eigenlijk over de vooroordelen van biseksualiteit en over hoe mensen de behoefte hebben om in hokjes te stoppen en dingen te definiëren. Taal is hier heel erg bepalend in maar ik vind juist dat taal überhaupt geen volledige reflectie is van de wereld terwijl dit wel door vele zo wordt gezien. Taal is een communicatiemiddel van mensen waardoor we dingen in hokjes gaan stoppen zodat we hetzelfde referentiekader hebben. Ik denk dat de wereld zo iets ongrijpbaars is en iedereen zijn eigen interpretatie heeft. Biseksualiteit past niet in het taalhokje, het is breder dan de term. Daardoor is biseksualiteit lastig te bevatten voor de meesten mensen. Mensen kunnen zich er niet mee identificeren.’

Net zoals ik heeft ze niet heel onwillekeurig voor dit onderwerp gekozen. Vera is zelf ook bi en dit heeft haar vaak aan het nadenken gezet. ‘Ik vind het zelf ook lastig omdat het voor mij ook een vraagstuk en een zoektocht is. Ik heb de behoefte om mezelf te definiëren en in een hokje te stoppen, omdat ik op een bepaalde manier wel in dat hokje wil passen. Maar toch heb ik juist voor de buiten wereld geen zin me vast te zetten. Dan heb ik het gevoel dat ik me er ook aan moet houden. Het definiëren fascineert me heel erg. Ergens heb ik er heel erg behoefte aan, maar ik ben er ook principieel tegen. Dit is altijd een gevecht geweest.’

Haar essay schreef ze voor een schrijf les en behalve haar docent hebben ook een aantal leerlingen haar essay gelezen. ‘Er waren twee meisjes uit mijn klas die wisten dat ik bi was. Eentje was zelf ook bi en voelde zich erg begrepen toen ze mijn stuk had gelezen. Bij dat andere meisje had ik altijd een beetje het gevoel alsof ze me niet begreep. Daardoor was het extra spannend om feedback van haar te krijgen. Gellukig zei ze naderhand dat ze me veel beter kon begrijpen. Licht opgelaten bekende ze me dat de vooroordelen die in de eerste alinea beschreven stonden ook wel even door haar hoofd zijn gegaan.’ Ook de ouders van Vera hebben haar essay gelezen. Dit was niet een grote shock voor hen omdat ze al een tijd uit de kast was. ‘Met mijn moeder heb ik er nooit echt een diep gesprek over gehad. Ze waren vooral geschrokken van de reacties van andere mensen op mijn seksualiteit die ik in mijn blog heb beschreven.’

Zelf wist Vera ook heel lang niet ik niet goed wat ze zelf was. ‘Ik werd heel weinig verliefd. Ik ben altijd heel vrouwelijk geweest dus ik ging er wel van uit dat ik hetero was. Lesbisch zijn kwam echt niet bij me op. Toen dacht ik dat gevoelens kreeg voor een meisje en daardoor was ik heel erg in de war. Dat heb ik eigenlijk een beetje weggestopt totdat ik verliefd op een jongen werd. Ja zie je wel, dacht ik, ik ben gewoon hetero. Maar toen ik later weer verliefd op een meisje werd was ik er weer van overtuigd dat ik lesbisch was. Dat tussen gebied was te raar om mezelf in in te delen. Nu probeer ik mezelf er bij neer te leggen dat ik het niet weet.’

Voor mij is het leuk om te zien dat andere jonge biseksuele meisjes zonder dat ze echt zeker zijn over hun seksuele oriëntatie toch de behoefte hebben om deze gedachtes met de wereld te delen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s